|
ملت بزرگ کازرون:
حضور آگاهانه و حماسه ساز شما را در ۱۲ اسفندماه تبریک عرض نموده، امید آنکه مسؤلان نیز قدر و منزلت این مردم حماسه آفرین را ارج نهاده و در خدمت رسانی از هیچ کوششی دریغ ننمایند. و همچنین انتخاب آقای دکتر شاهین محمدصادقی را به عنوان نماینده منتخب مردم در مجلس شورای اسلامی تبریک عرض نموده و از زحمات جناب آقای غلامرضا دهقان ناصر آبادی تقدیر و تشکر به عمل می آید.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 19:50 توسط علیرضا
|
انتخابات در هر کشوری یکی از مهمترین ابزارههای تعیین سرنوشت آینده است. حق رأی نیز یکی از مدرنترین حقوقی است که در دوران معاصر شهروندان در نتیجه مبارزات دموکراسی خواهانه به آن دست یافته اند. جمهوری اسلامی ایران نیز در 33 سال گذشته شاهد برگزاری انتخابات های متعددی بوده که هر کدام در جای خود اهمیتی ویژه ای داشته اند. در سال جاری نیز انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در پیش است که به جرات می توان از ان به عنوان "حساسترین ومهمترین" انتخابات در ایران نام برد. چرا این انتخابات، حساس و مهم است؟ از ابتدای شکل گیری جمهوری اسلامی، حکومت همواره تلاش داشته تا در همه زمینه ها به استقلال برسد و وابستگی های دوران گذشته را به حداقل ممکن برساند. اصرار ایران بر حفظ استقلال و بازی نکردن در سناریوی قدرتهای جهانی باعث شده تا کشورمان همیشه به بهانه های مختلف مورد فشار فزاینده قرار گیرد. اخیرا نیز این فشار های قدرت های غربی به بهانه برنامه هسته ای ایران بیش از همیشه افزایش یافته است.گسترش تحریم ها و قدرت نمایی نظامی امریکا در خلیج فارس حکایت از وضعیت ویژه ای دارد که تنها حضورچشم گیرمردم در پای صندوق های رای توان خنثی سازی آنها را دارد. هر چه این حضوردر پای صندوقهای رای بیشترباشد، به همان اندازه بقای نظام جمهوری اسلامی تضمین می شود و قدرتهای جهانی برای دست درازی به ایران نا امید می گردند. ممکن است برخی گروهها گلایه و درخوریهایی هم داشته باشند اما امروز و در آستانه انتخابات، بحث منافع ملی کشور در میان است و این اصل مهم نباید قربانی درگیری ها و اختلافات حزبی شود. در تاریخ ایران کم نیستند مقاطعی که نیروهای سیاسی به دلیل اختلافات حزبی، از منافع ملی کشور چشم پوشیدند و چنان درگیر زد و خوردهای سیاسی شدند که نتیجه آن چیزی بر باد رفتن منافع ملی کشور نبوده است. تاریخ باید عبرتی برای امروز ما باشد. جدل ها و مناقشه های سیاسی در مقطع کنونی با هر دلیل و انگیزه ای که باشد، نباید چنان لجام گسیخته گردد که منافع ملی مملکت را قربانی کند. نیروهای سیاسی در این زمان باید توانایی تشخیص منافع ملی را داشته باشند. اگر یک گروه سیاسی نتواند موقعیت حساس کنونی و منافع کشور را تشخیص دهد، باید در اسلام خواهی و میهن دوستی خود تردید کند. یکی از مسائلی که غرب را در دو سال گذشته گستاخ کرد، اتفاقات ناگواری بود که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 رخ داد. متأسفانه در این انتخابات برخی افراد و گروهها به جای تن دادن به ساز و کارهای قانونی، منافع شخصی و حزبی خود را بر منافع ملی کشور ترجیح دادند و چنان رفتار کردند که قدرتهای جهانی که سرجایشان نشسته بودند، شروع به سخن پراکنی غیر منصفانه علیه ایران کردند. این نیروهای سیاسی چه بخواهند و چه نخواهند، باید آگاه باشند که یکی از پارامترهای افزایش تحریم ها و فشارها علیه ایران، پیامد اقدامات نسنجیده آنان پس از انتخابات بوده است. الان زمان مناسبی برای جبران آن اشتباهات مهلک است. این احزاب و افراد اکنون به جای آنکه در نقش طلب کاری ظاهر شوند، باید به گونه ای رفتار کنند که گستاخی غرب بیش از پیش نشود. اگر سالیان دور به عنوان نمونه دلیرا ن تنگستان یا دیگر مبارزان مقابل نیروهای بیگانه ایستادگی کردند، حضور امروز ما در پای صندوق های رأی به همان میزان مهم و دارای اهمیت است. امید است که همه گروههای سیاسی و کاندیداها با درک این شرایط فضا را برای حضور پررنگ تر مردم فراهم کنند تا این انتخابات نیز به معنای واقعی کلمه به " حماسه 12 اسفند" تبدیل شود.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم بهمن 1390ساعت 21:16 توسط علیرضا
|
با عرض سلام خدمت همه همشهریان محترم شهرستان کازرون
ویزه نامه افسانه اماده دریافت مقالات همشهریان محترم در خصوص مسایل شهر و روستاههای کازرون در زمینه ها ی مختلف می باشد دوستانی که میخواهند ما را یاری کنند میتوانند مقالاتشان را به ایمل اینجانب به ادرس زیر ارسال نمایید از همکاری شما دوستان محترم سپاسگذاریم گ
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1390ساعت 19:21 توسط علیرضا
|
علیرضا دهقان: دشت برم در سال های اخیر به موضوعی بحث برانگیز تبدیل شده است. وجود بزرگ ترین جنگل بلوط در این منطقه بر اهمیت دشت برم افزوده است. در مواجهه با جنگلهای دشت برم دو نوع دیدگاه کلی وجود دارد. برخی از مدیران منابع طبیعی و محیط زیست بر این باورند که کشاورزی و شخم زدن زمین ها باعث خشک شدن درختان بلوط شده است اما در مقابل این دیدگاه، ساکنان دشت برم می گویند کشارزی و شخم زدن از سال های متمادی در این منطقه جریان داشته اما هیچ گونه مشکلی برای درختان به وجود نیامده است. آن ها خشکسالی های چند ساله اخیر را علت وضع فعلی جنگل ها می دانند. در یک نگاه ساده و با توجه به گرمایش روز افزون کره زمین و آلودگی هوا، وجود فضاهای سبز بیش از گذشته اهمیت یافته اند. جنگلهای بلوط منطقه دشت برم نیز در همین راستا قابل توجه هستند. اما همانگونه که قبلا نیز گفته شد چند سالی است درختان بلوط رو به خشکی گذاشته اند. گروهی از کارشناسان از "آفت و ریزگردهای عربی" به عنوان عوامل موثر در خشک شدن درختان بلوط نام می برند که البته این علل موضوع بحث ما نیست. بحث ما در خصوص نظراتی است که عامل انسانی را باعث خشک شدن درختان معرفی می کند.
کشاورزی در دشت برم که منحصر به این چند سال اخیر نیست بلکه قدمتی کهنه و دیرنیه دارد. حال اگر کارشناسان اعتقاد دارند که کشاورزی باعث خشک شدن درختان است، پس چاره ای جز تعریف راه درآمد جایگزین برای ساکنان محلی وجود ندارد. نمی توان به کشاورز گفت کشاورزی را کنار بگذارد اما منبع درآمدی برایش ایجاد نکرد. لازم نیست که دولت ایجاد شغل کند بلکه تنها کافی است که زیرساختهای گردشگری و خدماتی را ارتقا دهد، مردم خود راه جایگزین را خواهند یافت. به عنوان نمونه در منطقه گردشگری میمند در استان کرمان، ساکنان محلی از طریق فروش صنایع دستی امرار معاش می کنند یا اینکه بخش دیگری از ساکنان خانه های خود را که در دل کوه قرار دارد، به گردشگران اجاره می دهند یا عده ای از این خانه ها به عنوان چایخانه و رستوران محلی استفاده می کنند. این ها از جمله راه هایی است که ساکنان میمند برای امرار معاش ایجاد کرده اند. دشت برم نیز از این قاعده مستثنا نیست. با حذف کشاورزی، دولت باید زیرساختهایی را آماده کند تا گردشگران هر چه بیشتر به این منطقه سفر کنند. البته یکی از مشکلات عدم دسترسی به آب است که دستگاههای ذیربط باید برای آن چاره بیاندیشند تا جواع محلی از این مساله رنج نبرند. راقم این سطور، حفظ محیط زیست را لازمه زیست بهتر در دنیای کنونی می داند و بر اهمیت آن واقف است اما باید این نکته را نیز به یاد داشت که بشر نباید قربانی شود تا محیط زیست باقی بماند چون اگر قرار باشد بشر به پای محیط زیستی که باید مایه آرامش او قرار گیرد، قربانی شود؛ نقض غرض است. محور راهکار بنیادی و اساسی برای حفظ جنگل های دشت برم، باید هم ساکنان منطقه باشد و هم درختان. هر راهکاری که یکی از این دو را نادیده بگیرد، راه پایداری نخواهد بود. در حال حاضر طرفداران محیط زیست این دغدغه و نگرانی را دارند که با ادامه وضع فعلی، حیات جنگل ها با خطر جدی روبرو شود و بر همین اساس و با انگیزه ای قابل تحسین در محافظت از محیط زیست تلاش هایی را آغاز کرده اند. این تلاش ها و این دغدغه ها جای تحسین دارد اما تشکل های غیردولتی مدافع محیط زیست باید به این موضوع نیز توجه کنند که برای حفظ محیط زیست، لزوما نباید ساکنان محلی را از چرخه برنامه ریزی حذف کرد. می توان آن ها را نیز در این پروسه تعریف کرد که هم جنگل ها حفظ شود و هم ساکنان منطقه نسبت به حفظ جنگل های بلوط متعهدتر گردند. در گذشته های دور، ادارات دولتی وجود نداشته اند که جنگل های بلوط را محافظت کنند بلکه این ساکنان منطقه بوده اند که در عین کشاورزی، جنگل ها را به نسل حاضر تحویل داده اند. با این وصف نمی توان حفظ درختان را بدون مردم به سرانجام مطلوبی رساند. اساسا از دیدگاه علمی اگر جوامع محلی دریابند که از منابع طبیعی اطراف شان می توانند در آمد کسب کنند، ارزش این منابع را بیشتر احساس کرده و آن ها را منبع درآمد خود تلقی می کنند و در نتیجه در حفظ ان بیشتر تلاش می کنند. پس از انقلاب شکوهمند اسلامی، روستاهای ایران دچار تحولات اساسی شدند. پیش از انقلاب روستاها تقریبا از کمترین امکانات برخوردار بودند اما بعد از انقلاب، دولت های وقت به روستاها خدمات رسانی را آغاز کردند. به عنوان نمونه اکنون در دشت برم علاوه بر امکانات اولیه مانند برق و آب و تلفن، گازرسانی نیز در حال انجام است. با همه این تفاسیر اما این امکانات برای زندگی ساکنان روستا هر چند که مفید و موثر است اما کافی نیست. ساکنان روستاهای منطقه دشت برم نیازمند منبع درآمد پایداری هستند تا بتوانند معیشت خود را تامین کنند، بدیهی است که موفقیت ساکنان روستا در گذارندن معیشت، آمار مهاجرت را به شهرها را کاهش می دهد. طبیعی است که در صورت وجود نداشتن منبع درآمد، روستائیان به ناچار به شهرها مهاجرت می کنند که این مساله خود علاوه بر افزودن بر بار مشکلات شهرها، باعث به هدررفتن هزینه خدمات دولتی در روستاها خواهد شد. پس باید راهی یافت که هم مهاجرات کمتر شود و هم درآمد روستاها بهبود یابد. منطقه دشت برم چند سالی است که به عنوان منطقه نمونه گردشگری معرفی شده، متاسفانه علیرغم این موقعیت تاکنون هیچگونه تدابیری برای توسعه صنعت گردشگری اندیشیده نشده است، توجه به صنعت گردشگری و فراهم کردن زیرساختهای آن، می تواند درآمد ساکنان روستاها را دارای جهش چشمگیری کند. در طول برخی از فصول سال ورود گردشگر به کازرون افزایش پیدا می کند،همه این گردشگران از دشت برم عبور می کنند اما به دلیل فراهم نبودن امکانات و خدمات، کمترین درآمدی عاید منطقه نمی شود. دستگاه های مسئول باید با برنامه ریزی و فراهم کردن زیر ساخت ها مانند آب، برق ساکنان روستاها را به مدیریت گردشگری بخش هایی از جنگلهای بلوط که از گذشته در اختیارشان بوده، تشویق کنند. سازمان های مسئول می توانند با به رسمیت شناختن مالکیت روستائیان، امکانات را در اختیارآن ها قرار دهند تا با مناسب سازی مکان ها و ارائه خدمات به گردشگران، راه درآمد پایداری برای خود ایجاد کنند. بدیهی است که با آماده شدن جنگل ها برای پذیرایی از گردشگران، هم درآمد جدیدی برای روستائیان ایجاد می شود و هم ساکنان روستا در حفظ جنگلها که منبع درآمدشان محسوب می شود، تلاش بیشتری خواهند کرد. به عنوان نمونه روستائیان در این منطقه می توانند آلاچیق های ساده و جذاب ایجاد کنند یا اینکه صنایع دستی خود را به معرض فروش بگذارند. از آنجا که صنعت گردشگری روستایی یکی از فرصتهای شکل گیری توسعه پایدار در روستاهاست، می توان ان را گامی در راستای عدالت اجتماعی دانست که روند مهاجرت روستائیان را به شهرها و تخلیه روستاها را کاهش می دهد و با احیای سنتها، هنرها و صنایع محلی، افزایش درآمد روستاییان را به دنبال خواهد داشت و اقتصاد دشت برم که گویی هم اکنون در برزخی سخت گرفتار آمده، نجات پیدا می کند.
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 21:47 توسط علیرضا
|
ویژه نامه افسانه در خصوص مسایل کازرون به ویژه دشت برم انتشار یافت در این خصوص نظرات مردم بومی دشت برم نیز انعکاس داده شد.
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آبان 1390ساعت 19:49 توسط علیرضا
|
طیبه زارع کازرون یکی از شهرستانهای بزرگ استان فارس است که مناطق قابل توجهی را در خود جای داده است. این شهرستان گسترده به طبع از مسائل زیادی نیز رنج می برد که در این فرصت تلاش می کنیم تا به تفکیک بخش های کازرون به آنها اشاره کنیم:
بخش مرکزی و جره و بالاده در این دو بخش معیشت و گذران زندگی اکثر مردم از طریق کشاورزی است. متاسفانه با گسترده شدن دامنه خشکسالی درآمد مردم کاهش یافته است. از طرفی دیگر تولیدات کشاورزی نیز به قیمت بسیار پایینی از کشاورز خریداری می شود که هیچ بازده اقتصادی برای او ندارد. این را نیز نباید فراموش کرد که نرخ سوخت و هزینه های کشاورزی بالا رفته است. این مسائل دست به دست هم داده تا زندگی فشار بی امانی را بر دوش مردم این مناطق وارد کند. این پروسه یعنی "افزایش هزینه های کشاورزی + خشکسالی+ نرخ پایین تولیدات کشاورزی" نتیجه ناگواری داشته است. در این مناطق راه درآمد جایگزین که بتوان از آن ها نام برد،و جود ندارد، قاعدتا خشکسالی قرار نیست با وضع کنونی آب و هوا پایانی داشته باشد پس بیهوده است که دست روی دست گذاشت و به انتظار آینده مبهم نشست. ایجاد راه درآمد جایگزین برای مردم این مناطق یکی از راهکارهای اساسی است که باید برای آن برنامه ریزی کرد و با مطالعه نیازمندهای این دو بخش، راه هایی را برای ایجاد درآمد پیش بینی کرد که اقتصاد را در بخش مرکزی و جره و بالاده متحول کند. یکی از راه های حداقلی برای جبران خشکسالی، بودجه هایی است که برای این منظور در نظر گرفته شده است. به عنوان نمونه در شهرستان رفسنجان که پسته کاری وجود دارد، کشاورزان در ماه های پایانی زمستان، محصولات خود را از طریق بانک کشارزی بیمه می کنند تا در صورتی که محصولشان بر اثر سرمازدگی یا گرمازدگی دچار آسیب شد، بتوانند خسارت آن را از طریق بودجه خشکسالی از بانک کشاورزی دریافت کنند. حال سوال اینجاست که چرا این فرایند در کازرون وجود ندارد،یا حداقل به چشم نمی آید. موضوع دیگر دریاچه پریشان است که با بی آبی روبروست. بی تردید باید در مناطق اطراف دریاچه تدابیری اندیشید که میزان مصرف آب برای کشاورزی کاهش پیدا کند. به عنوان مثال از کازرون تا پل آبگینه بسیاری از روستاها دارای کشاورزی هستند و به طبع از آب های زیرزمینی نیز استفاده می کنند چون اساسا راه درآمد دیگری ندارند. با توجه به این وضعیت، حال که می خواهیم دریاچه پریشان به طور دائمی خشک نشود و حیات این تالاب ادامه داشته باشد باید چاره ای بیاندیشد که میزان برداشت آب کمتر شود البته نه با روش های قوه قهریه بلکه از طریق ایجاد راه درآمد جدید برای ساکنان روستاهای محور کازرون به پل آبگینه. از جمله اقدامات می تواند این باشد که در اطراف جاده جدید کازرون شیراز، با تغییر کاربری زمینها موافقت شود تا صاحبان آنها و بومیان منطقه بتوانند برای خود منبع درآمدی ایجاد کنند مانند ارائه خدمات به مسافران و گردشگران که ماحصل آن کم شدن کسب درآمد از طریق کشاورزی و جایگزینی آن با راههای دیگر است. قائمیه قائمیه از یک موقعیت سوق الجیشی برخوردار است که در گذر ترانزیتی چند استان قرار گرفته است. این شهر در مسیر رشد قرار دارد که می طلبد دستگاه های دولتی مسیر رشد این منطقه را بیش از گذشته هموارتر کنند. ایجاد مراکز تجاری جذاب، یکی از راه هایی است که هم دسترسی مسافران را به کالاهای مورد نیازشان آسان می کند و هم ارائه خدمات ساکنان منطقه را دارای انسجام مناسب تری خواهد کرد. البته در کنار این اقدام باید راه های توسعه پایدار را نیز مورد مطالعه قرا داد و ارزیابی کرد که در قائمیه احداث چه کارخانه ای بازده اقتصادی برای منطقه خواهد داشت. خشت و کنارتخته بخش خشت علاوه بر کشاورزی، از منابع نفتی مهمی برخوردار است ولی این سرمایه عظیم هیچ راه درآمدی برای ساکنان خشت و کنارتخته ندارد. میدان نفتی خشت با دارا بودن یک میلیارد و ۵۳۰ هزار بشکه نفت درجا و با حفاری نخستین چاه اکتشافی عملا در فهرست میادین نفتی قرار گرفته است. بهترین راه درآمد از این سرمایه عظیم، احداث پالایشگاه است که خوشبختانه توجیه فنی نیز دارد. با بهره برداری از طرح توسعه میدان نفتی خشت تا پایان سال 1390 ظرفیت تولید نفت ایران روزانه 30 هزار بشکه افزایش می یابد. این پتانسیل خشت و کنارتخته، موقعیت ویژه ای را ایجاد کرده که باید قدر آن را دانست و فرصت را از دست نداد. دولت خوشبختانه طرح هایی را برای احداث چند پالایشگاه در دست دارد و مدیران و مسئولان کازرون نیز باید احداث پالایشگاه در این منطقه را به طور جدی دنبال کنند. بدون شک احداث پالایشگاه در خشت و کنارتخته برای کل شهرستان سودمند خواهد بود. بدون تردید رشد مناطق و بخش های کازرون، جدا از رشد مرکز شهرستان نیست. بدیهی است که با رشد و توسعه بخش های شهرستان، مرکز کازرون نیز از این پروسه دو جانبه بهره خواهد برد و یک توسعه پایدار و همه جانبه در کل شهرستان شکل خواهد گرفت.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم آبان 1390ساعت 21:9 توسط علیرضا
|
به روح شهید جهان ارا صلوات هرگاه با خود می اندیشم برای شهدا وراه شهدا چه کرده ایم از خود خجالت می کشم. شهدا برای ما ودین ما و خاک ما چه ها که نکردند انها بالاترین وجودشان که جان بود عطا کردندتا امنیت این اب وخاک حفظ شود .هموطن مسولیت ما در برابر شهدا بس سنگین است.اگر ان روز شهدا امنیت ما را در برابردشمن متجاوز و امپر یالیسم خریدند امروز وظیفه داریم قدم در راه توسعه وابادانی کشور زیر سایه معنویت برداریم وهر قدمی که دراه منافع مردم بر داشته شود در راه شهدا است و هر قدمی که امنیت ملی کشور را تضعیف کند خیانت به راه شهداست.درود و رحمت خدا به روح بلند شهدا دفاع مقدس
+ نوشته شده در دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 17:15 توسط علیرضا
|
توسعه و سرمایه گذاری ارتباط مستقیمی با امنیت اجتماعی دارد. به این معنا که هر میزان امنیت اجتماعی بهبود یابد به همان میزان سرمایه گذاری و توسعه نیز روند رو به رشدی خواهد داشت. امنیت عمدتا به دو بخش تقسیم می شود: امنیت بیرونی و امنیت درونی. امنیت بیرونی همان برقراری امنیت در سطح جامعه است. یعنی امنیت بیرونی را زمانی می تواینم بهبود یافته تلقی کنیم که حوادث تهدید کننده امنیت اجتماعی مانند قتل،سرقت و جنایت و... کاهش یافته باشد. با کاهش یافتن آمار این حوادث می توان گفت که وضعیت امنیت بیرونی ارتقا یافته است. مقصود از امنیت درونی نیز «امنیت روانی اعضای جامعه» است. بی تردید با بهبود امنیت بیرونی، شهروندان نیز احساس امنیت روانی بهتری خواهند داشت که همان امنیت درونی است. با این مقدمه می توان نتیجه گرفت که امنیت اجتماعی یکی از ضروری ترین نیازهای زندگی بهتر بشر و یکی از زیربناهای توسعه و جذب سرمایه است. شهرستان کازرون متاسفانه یکی از شهرهای جرم خیز استان فارس است. قاعدتا امنیت را در کازرون فقط با بخشنامه و دستور نمی توان برقرار کرد. فرهنگ سازی اصلی ترین محور برقراری امنیت اجتماعی پایدار است. آمار بزه و جرم را هنگامی می توان کاهش داد که هم زیربنای فرهنگی تقویت شود و هم ساختارهای اقتصادی اصلاح شود. یعنی امنیت اجتماعی و توسعه لازمه و ملزوم هم هستند. به عبارت روش تر هنگامی که ساختارهای اقتصادی اصلاح شود و آمار بیکاری کاهش پیدا کند طبعا بخشی از جرم ها مانند سرقت روند نزولی خواهند یافت و از آن سو هم هر چه قدر امنیت اجتماعی بهبود پیدا کند، توسعه و سرمایه گذاری نیز رشد خواهد داشت و این به رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال نیز یاری می رساند. حضرت علی(ع) نیز می فرمایند هر گاه فقر و نداری از دری وارد شود، ایمان از در دیگر خارج می شود. این حدیث امیر مومنان به خوبی نشان دهنده اهمیت بنیان های اقتصادی و لزوم توجه به آن جهت جلوگیری از فرو غلتیدن افراد به دامان بی ایمانی در جامعه است. بی ایمانی در جامعه همان افزایش دروغ و ریا و کلاهبرداری و در یک کلام افزایش بزه و گناه است. بی تردید برای کاهش آمار بزه باید به اصلاح ساختارهای اقتصادی همت گمارد تا از این راه هم امنیت اجتماعی وضع مقبول تری داشته باشد و هم توسعه و سرمایه گذاری روند صعودی پیدا کند. طبیعی است که جذب سرمایه در فضای امن صورت می گیرد و مادامی که فضای امن وجود نداشته باشد نه تنها سرمایه ای برای توسعه جذب نخواهد شد، بلکه سرمایه های موجود نیز از شهر خارج می شوند. نگارنده این سطور بر این باور است که برای کاهش آمار جنایت هایی مانند قتل و سرقت باید رونق اقتصادی در کل شهرستان کازرون وجود داشته باشد تا از این رهگذر هم توسعه و رشد فرهنگی در سایه رفاه اقتصادی حاصل شود و هم با رشد و توسعه فرهنگی در کنار توسعه اقتصادی، خود به خود آمار جرم و جنایت بنا به آموزه های دینی مان کاهش خواهد یافت
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم فروردین 1390ساعت 14:25 توسط علیرضا
|
.مسائل و مشكلات كازرون در گفت و گو با عليرضا دهقان
lعليرضا دهقان، دبير رياضى ناحيه دو شيراز است كه در سال 1356 در روستاى به نظر شما آيا كازرون در جايگاه واقعى خود قرار دارد؟
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم فروردین 1390ساعت 21:13 توسط علیرضا
|
|
|
